maandag 18 februari 2019

NAAR FYSIO

Na een heleboel weken was ik even terug bij de fysio, om te laten checken hoe mijn frozen shoulder zich ontwikkelt. Het gaat precies volgens het boekje, zei hij. Alleen ben ik niet zo ver als ik dacht. Ik kreeg heel erg simpele (!!!) oefeningen mee. Ik wil graag meer maar dat mag nog niet. Belangrijkste is dat ik niet door de pijngrens heen ga.

Dat laat ik wel!


Ik heb een flinke bewegingsbeperking door mijn frozen shoulder. Niemand merkt het. Behalve mensen die het weten. Of iemand die ziet hoe ik mijn jas aantrek. Minder pijn. Maar nog niet beter.

💪 TIETZE: Goed opletten wat ik doe. Andere spieren nemen de functie van mijn schouderspieren nu over en dat voel ik naast mijn schouderblad. Ik ben zuinig op de kraakbeenverbindingen. Met costo / Tietze is het belangrijk om je bewust te zijn van de bewegingen die je maakt.

Ik ben blij dat ik geweest ben. Het kan echt nog een klein jaar duren. Over 8 weken nog eens laten kijken. Kom ik in stadium 3, dan krijg ik echte oefeningen.

DUPUYTREN: De fysio stuurde me door naar het handencentrum voor de bobbel in mijn handpalm. Volgens hem is het inderdaad Dupuytren. 

zaterdag 9 februari 2019

DE JUISTE AANDACHT


In het boek  De Pijn de Baas las ik iets wat wil onthouden daarom schrijf ik het hier op. Ik ben benieuwd wat jij er van vindt.

  • Ongewenste aandacht voor pijn leidt tot medisch winkelen. Het is een zoektocht naar begrip, erkenning en genezing in een richting die vaak niet te vinden is.
  • Geen aandacht voor pijn, door ontkennen en verstoppen, leidt tot overschrijden van grenzen, tot tenenloperij en daardoor tot meer pijn.
  • De juiste aandacht voor pijn is de realiteit aanvaarden en je gedrag richten op wat haalbaar is en niet op wat anderen van je verwachten. Het is aandacht geven aan relatief betere perioden en daar ook melding van maken als het lichaam wat beter functioneert en minder pijn doet. Op deze manier koester je het betere gevoel en ben je er zuinig op.

❊ Wat voor soort aandacht geef jij aan je pijn?

donderdag 31 januari 2019

MINDER PIJN IS FIJN

Een hele week zonder de kenmerkende pijn die hoort bij het syndroom van Tietze. Ik ben er zo blij mee. Alleen vanmorgen, toe ik wakker werd was het er. Gelukkig kortdurend.

Het kan een poosje weg zijn.
En het kan onverwacht terugkeren.
Ik ben blij met nu.


Het is wel zo dat ik meer op mijn hoede ben voor bepaalde houdingen, die de pijn triggeren. Ik wissel bezigheden af. Ik neem vaker een korte pauze.  En ik ga de laatste tijd regelmatig even fietsen.

Het mag gezegd worden: minder pijn is fijn.

❊ Lees de citaten van Frits de Winter